Με τα λόγια της Μαρίνας

Όλα τα ανείπωτα ατελείωτα

Λες και δεν έχω φωνή σε κοιτάζω γυμνό πάνω στο λευκό σεντόνι. Έρωτας και θάνατος, η ίδια γεύση. Σαν στερέψουν τα λόγια, πεθαίνει κάθε σπίθα ηδονής. Το «εμείς» γίνεται «εγώ», «εσύ» και θάβεται στη σκόνη των μνημείων.

Δεν μου προκαλεί ο έρωτας καρδιοχτύπι, αλλά το καρδιοχτύπι έρωτα

Δεν καταλαβαίνω τις λέξεις: «ποτέ», «για πάντα» αλλά συντονίζομαι με τον ρυθμό τους: σιωπηλά  η αγωνία και η απόγνωση ― ακονίζουν την προσμονή μου, κραδαίνοντας μιαν κλεψύθρα… Κι όσο η άμμος βουλιάζει, χάνομαι μαζί της μέχρι την ανατροπή.

Στενογράφος της Ζωής

Όταν δεν θα είμαι εδώ, θα μιλώ με τα λόγια. Θα στοχάζεσαι τότε για να αρθρώνεις την άποψή σου. Η ακρίβεια της ζωής είναι πολύ μικρή μπροστά στις λέξεις, και δεν αγοράζονται παρά μόνο μ’ αλήθεια.
Όταν σκέφτεσαι, γνωρίζεις τα πάντα: οι «αποσκευές» σου γεμάτες από γεγονότα, εμπειρίες, στιγμές. Ο απόηχός τους γεμίζει την καθημερινότητα. Εκεί ψηλά σε περιμένει το «αύριο».

* Αφορμή από το ημερολόγιο της Μαρίνας Τσβετάγιεβα

© 2020 διαδικτυακή δημιουργική γραφή. All rights reserved.