Η γαρδένια

Άπλωνε τις ρίζες της στη γλάστρα
και μοσχοβόλαγε η καρδιά.
Χάριζε απλόχερα το άρωμα της
κι η θλίψη αποχωρούσε.
Αγέρωχη κι αστραποβολούσα
θύμιζε κάστρο μακρινό.
Οι πολεμίστρες, αναμνήσεις.
Οι πύργοι, προπέτασμα  συγγνώμης.
Τ ’ανήλεα παράθυρα, ατέλειωτη προσμονή.
Ώσπου έφτασε ο χειμώνας
κι η  ομορφιά χαρίστηκε στο τέλος.
Έπνιξε η βροχή το άνθος του έρωτα.
Τώρα το βλέμμα φτάνει βαθιά στις ρίζες.
Σαθρό το χώμα, βούλιαξε στη λάσπη.
Η επόμενη άνοιξη είναι κοντά;

© 2020 διαδικτυακή δημιουργική γραφή. All rights reserved.