Σκέψεις

Thoughts

If only I could stop thinking
to allow my soul to catch up with me.
My soul knows it doesn’t lead anywhere,
but it does need a body to be lost in.
My thoughts think of things
that do not, of course, exist —
incredibly unattainable things.
I sometimes envy people who can think
with infinite emptiness — an emptiness
that fertilizes their world. And here am I
trying not only to inspire a poem
but also write it. If my thoughts could,
they’d be like jet trails in the sky,
their ephemerality feeling no bondage.
Do people really love me or parts of me?
Of late, thoughts narrow my life,
and poetry is the crude résumé of it.
I’ve dabbled brilliantly in my talents
but I never came close to genius.
My thoughts are only recipes
for a mouth afraid of its own lie.

Σκέψεις

Πόσο θα’ θελα να σταματήσω να σκέφτομαι
για να μπορέσει κι η ψυχή να με προλάβει.
Η ψυχή ξέρει ότι δεν οδηγεί πουθενά,
αλλά χρειάζεται ένα σώμα για να χαθεί.
Οι σκέψεις μου σκέφτονται πράγματα
που βεβαίως δεν υπάρχουν —
πράγματα απιθάνως απίθανα.
Μερικές φορές ζηλεύω άτομα που σκέφτονται
με άπειρη κενότητα — κενότητα
που λιπαίνει τον κόσμο τους. Και να’ μαι εγώ
να προσπαθώ όχι μόνο να εμπνέω ποίημα
αλλά και να το γράψω. Αν μπορούσαν,
οι σκέψεις θα ήταν τα ίχνη των τζετ στον αέρα,
η παροδικότητά τους δίχως νόημα δεσμού.
Αλήθεια, ο κόσμος μ’ αγαπάει; Ή αγαπάει τμήματά μου;
Τώρα τελευταία οι σκέψεις στενεύουν τη ζωή μου,
και η ποίηση είναι μια πρόχειρη περίληψη της.
Ασχολήθηκα λαμπρά με τα ταλέντα μου,
αλλά όχι μεγαλοφυώς.
Οι σκέψεις μου είναι απλά συνταγές
για ένα στόμα που φοβάται το ίδιο του το ψέμα.

© 2021 διαδικτυακή δημιουργική γραφή. All rights reserved.