Στο τελευταίο βαγόνι

Tο τρένο κινιόταν με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Λες και ήθελε να προλάβει. Διακόσιες ψυχές όλες κι όλες, στοιβαγμένες στα λιγοστά του βαγόνια. Υπήρχαν άνθρωποι κάθε λογής και κάθε χρώματος. Άλλοι μόνοι, άλλοι με τις οικογένειες τους, κάποιοι απογοητευμένοι και κάποιοι ερωτευμένοι, κάθονταν κοντά ο ένας στον άλλο. Το ταξίδι μακρινό. Άλλοι κοίταζαν έξω από τα παράθυρα την σκοτεινιά της νύχτας, άλλοι διάβαζαν κάποιο βιβλίο και κάποιοι άλλοι κοιμόνταν. Τίποτα δεν φανέρωνε αυτό που γινόταν στο τελευταίο βαγόνι, του μικρού αυτού τρένου. Εκεί, δύο άντρες παίζανε σκάκι. Ο ένας σκοτεινός, ο άλλος φωτεινός. Και οι δύο ανέβηκαν στο τρένο από την αφετηρία και βρήκανε θέσεις στο τελευταίο βαγόνι. Ο σκοτεινός κρατούσε στα χέρια το σκάκι και χωρίς να χάσουν χρόνο, άρχισαν να παίζουν την πρώτη παρτίδα. Δεν ήταν συνηθισμένο παιχνίδι. Το έπαθλο του νικητή για κάθε πιόνι που χανόταν, ήταν μία ζωή. Για κάθε άλογο, αξιωματικό ή πύργο που χανόταν, δύο ζωές. Αυτός που θα έπαιρνε τη βασίλισσα θα κέρδιζε τις ζωές ενός βαγονιού κι αυτός που θα κέρδιζε στο τέλος, θα έπαιρνε τις ζωές όλου του τρένου. Το παιχνίδι ήταν ανελέητο. Οι δύο παίχτες ήταν εξίσου καλοί. Στην αρχή λοιπόν δεν είχε κανείς περισσότερες πιθανότητες. Στη συνέχεια, ο σκοτεινός ήταν αυτός που είχε ένα ελαφρύ προβάδισμα. Μπορεί να έπαιζε βρώμικο παιχνίδι, ίσως και να έκλεβε.

Οι επιβάτες, που βρίσκονταν στ’ άλλα βαγόνια, στην αρχή δεν αντιλήφθηκαν τι γίνεται. Βλέποντας τους δύο άντρες εμπρός στο σκάκι δεν μπορούσαν να ερμηνεύσουν το γεγονός ότι οι άνθρωποι αυτοί παίζανε με τέτοιο πάθος. Κάποιοι προχώρησαν στο τελευταίο βαγόνι και σε λίγο τα στοιχήματα δίνανε και να παίρνανε. Χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Κανείς τους όμως δεν είχε υποψιαστεί το παραμικρό για το τίμημα της παρτίδας.

Το τρένο συνέχιζε την πορεία του. Όταν ο σκοτεινός κέρδιζε, το τρένο πορευόταν σε μια σκοτεινή διαδρομή. Όταν κέρδιζε ο φωτεινός, το τρένο κινιόταν στο φως. Η διαδρομή του τρένου θα κατέληγε στο απόλυτο σκοτάδι ή στο απόλυτο φως. Οι άνθρωποι στο απόλυτο σκοτάδι δούλευαν σκληρά, χωρίς σταματημό, χωρίς να ξεκουράζονται. Ήτανε οι δούλοι του σκοτεινού που είχε πλήρη έλεγχο στις κινήσεις τους, στις σκέψεις τους, στις καρδιές τους. Πού και πού ο σκοτεινός έφευγε για λίγο, για να κυνηγήσει τις νέες ζωές-δούλους. Με κάθε νέο ερχομό, οι δούλοι χαίρονταν γιατί πίστευαν πως θα μοιραζόταν η δουλειά. Όμως αυτό δεν γινότανε ποτέ. Η δουλειά συνεχώς γινόταν περισσότερη. Στο απόλυτο φως τα πράγματα ήταν αντίστροφα. Εκεί οι άνθρωποι αντί να εργάζονται και να υποφέρουν, ήτανε ευτυχισμένοι. Όλοι μοιράζονταν όλα μεταξύ τους κι η χαρά τους ήταν μεγάλη όταν έφταναν νέες ζωές.

Κάποια στιγμή οι επιβάτες του τραίνου αντιλήφθηκαν τι παίζεται σ’ αυτήν την παρτίδα σκακιού. Τρομοκρατημένοι, έφυγαν απ’ το τελευταίο βαγόνι και στον πανικό τους μπαινόβγαιναν συγχυσμένοι στα υπόλοιπα βαγόνια. Μερικοί κλαίγανε, άλλοι παίρνανε τα παιδιά τους αγκαλιά και άλλοι γονάτιζαν και προσεύχονταν.

Την ίδια ώρα στο τελευταίο βαγόνι η παρτίδα συνεχιζόταν. Στον σκοτεινό είχε μείνει η βασίλισσα κι ένας πύργος. Ο φωτεινός, που είχε την βασίλισσα και τον βασιλιά, παγίδευσε τον σκοτεινό. Με την τελευταία του κίνηση το παιχνίδι ήταν ματ.

Ο σκοτεινός ήταν σκεπτικός. Δεν μπορούσε ν’ αποδεχτεί την ήττα του. Προφασίστηκε πως το παιχνίδι ήταν στημένο και ισχυρίστηκε πως θα έπρεπε να πάρει αυτός όλες τις ζωές. Προσπάθησε ν’ ακινητοποιήσει τον αντίπαλό του αλλά ο φωτεινός πρόλαβε και ξέφυγε στο μπροστινό βαγόνι. Πρόλαβε και κλείδωσε το τελευταίο βαγόνι. Προχώρησε μέσα απ’ τα βαγόνια γρήγορα ενώ στ’ αυτιά του έφταναν τα κλάματα κι οι φωνές των επιβατών. Δεν προλάβαινε να τους καθησυχάσει, έπρεπε να τρέξει. Έφτασε τελικά στην καμπίνα του οδηγού και του ζήτησε να κατευθύνει το τρένο προς το φως. Βεβαιώθηκε ότι το τρένο είχε τη σωστή πορεία κι έτρεξε πίσω στο τελευταίο βαγόνι. Ο σκοτεινός πάλευε ακόμα ν’ ανοίξει την πόρτα. Ο σκοτεινός φαινόταν πως σε λίγο θα κατάφερνε να πάρει τον έλεγχο. Τότε φωτεινός σε μια τελευταία προσπάθεια, άνοιξε την πόρτα του βαγονιού και τράβηξε τον γάντζο που συνέδεε το τελευταίο βαγόνι με το υπόλοιπο τρένο. Χάθηκαν μαζί, παγιδευμένοι στο τελευταίο βαγόνι.

Το τρένο ελαφρύτερο συνέχισε την πορεία του μέχρι που φάνηκε το απόλυτο φως. Εκεί όπου ο ήλιος μεσουρανεί ακόμα και τα μεσάνυχτα.

© 2021 διαδικτυακή δημιουργική γραφή. All rights reserved.