Η γιαγιά έτρωγε ψάρια

Μόλις το μάθαμε μπήκαμε στ’ αυτοκίνητο και φύγαμε. Δεν το πιστεύαμε. Το περιμέναμε μα ευχόμασταν να μην συμβεί.

-Πρόσεξε. Μην τρέχεις. Θα φτάσουμε. Καλά θα είναι, είπε η μαμά.

Ο πατέρας, έτρεχε σαν τρελός. Δεν είχε οδηγήσει ποτέ ξανά έτσι. Καθόμουν πίσω με τον αδερφό μου. Άναψα ένα τσιγάρο.

-Πάρε πάλι, μπορεί να το σηκώσουν.

-Παίρνω. Οι γραμμές είναι φορτωμένες, όλοι τηλεφωνούν.

Αυτή η αναμονή μας τρέλαινε. Ήταν η μόνη φορά που ευχόμουν να ήταν κοντά το χωριό. Πάντα ήθελα να είναι μεγαλύτερη η διαδρομή. Μου άρεσε το ταξίδι. Δεν άντεχα τη γιαγιά και τον παππού αλλά τους αγαπούσα.

Κυριακή. Πετάχτηκα στον ύπνο μου. Στ’ όνειρο μου είδα την γειτόνισσά της γιαγιάς, την κυρία Βάσω, να της καθαρίζει ψάρια και τη γιαγιά να τα τρώει. Λένε πως αν δεις ψάρια στον ύπνο σου είναι κακό. Δεν πιστεύω στα όνειρα. Πήρα τηλέφωνο τη γιαγιά. Δε το σήκωνε. «Θα είναι στα ζώα», σκέφτηκα. Πήρα την φίλη μου την Στεφανία. Της το είπα. Αυτή πιστεύει στα όνειρα. Η Στεφανία είναι η εγγονή της γειτόνισσας της γιαγιάς. Ήμαστε συνομήλικες. Κάνουμε παρέα από μικρές. Βλεπόμαστε και στην Αθήνα πού και πού αλλά όταν πηγαίνουμε στο χωριό είμαστε όλη την ώρα μαζί. Αχώριστες φίλες. Η πόλη όμως μας απομάκρυνε.

-Γεωργία, με ποιον μιλάς; με ρώτησε η μαμά.

-Με την Στεφανία. Είδα την κύρια Βάσω να καθαρίζει ψάρια και την γιαγιά να τα τρώει.

-Δεν είναι τίποτα.

-Γεωργία άνοιξε αμέσως την τηλεόραση, φώναξε ο αδερφός μου.

Έκτακτο δελτίο. Έγινε σεισμός στην Οιχαλία Μεσσηνίας. Έξι ρίχτερ. Δρόμοι ανοιχτοί. Το γεφύρι κοντά στο χωριό έτοιμο να πέσει. Παντού ερείπια. Σπίτια, μαγαζιά, όλα ερείπια. Πολλοί εγκλωβισμένοι. Οι ομάδες διάσωσης έχουν ήδη αρχίσει το έργο τους. Ψάχνουν. Νεκρούς, ζωντανούς, σοβαρά χτυπημένους.

-Στεφανία, το άκουσες;

-Ναι. Κλείνω και παίρνω την γιαγιά.

-Κι εγώ το ίδιο. Όταν μάθω κάτι θα σε πάρω.

-Ο πατέρας το ξέρει; ρώτησα τον αδερφό μου.

-Δεν νομίζω. Είναι ακόμη στο κέντρο.

Το χωριό μας είναι δέκα λεπτά από την Οιχαλία. Θα έχουν γίνει καταστροφές εκεί. Εδώ και τρεις μήνες έκανε σεισμούς. Κάθε μέρα κι έναν. Πότε τριών, πότε τεσσάρων ρίχτερ. Είχε κάνει και πέντε. Είμαστε κι εμείς στο χωριό τότε. Είχαμε φοβηθεί πολύ.

-Ετοιμαστείτε, φεύγουμε, είπε ο πατέρας. Μόλις είχε γυρίσει. Άφησε τα ψώνια και μπήκε ξανά στ’ αυτοκίνητο. Τον ακολουθήσαμε.

-Τη θεία την πήρατε;

-Ναι, ούτε εκείνη το σηκώνει. Το σπίτι της ελπίζω ν’ άντεξε, είναι καινούργιο, αλλά πρέπει να έχει πάθει μεγάλες ζημιές.

Όντως, είναι και η θεία. Πώς δεν το σκέφτηκα. Η θεία μένει στο επίκεντρο. Εκείνη την φορά που ήμαστε στο χωριό κι έκανε το μεγάλο σεισμό των πέντε ρίχτερ είχε πέσει το καμπαναριό της εκκλησίας στην Οιχαλία αλλά το σπίτι της θείας γλίτωσε μόνο με λίγες ρωγμές.

-Τον κύριο Σταμάτη να πάρουμε, είπε ο αδερφός μου.

Ο μπαμπάς έκανε στην άκρη. Σταμάτησε το αυτοκίνητο και πήρε το κινητό του στα χέρια. Έψαχνε σαν τρελός να βρει τον αριθμό του κυρίου Σταμάτη. Ήταν ο δήμαρχος του χωριού. Αυτός όντως μπορεί να ξέρει κάτι.

-Γεια σας κύριε Σταμάτη. Είστε καλά;

-Ναι, εγώ παιδί μου είμαι μια χαρά. Έχουμε μαζευτεί στη πλατεία του χωριού. Αλλά οι γονείς σου λείπουν το ίδιο κι η κυρία Βάσω, η γειτόνισσα σας. Πέρασα με το αυτοκίνητο απ’ όλα τα σπίτια, το δικό σας έχει πέσει. Μπορεί να πρόλαβαν και να έφυγαν.
-Καλώς, ευχαριστώ. Ερχόμαστε. Σε λίγο θα ήμαστε εκεί.

Δε χρειάστηκε να ρωτήσουμε. Όλοι καταλάβαμε ότι τα νέα ήταν άσχημα. Η μητέρα μου άνοιξε το ραδιόφωνο. Αράδιαζε ονόματα νεκρών. Μεγάλη καταστροφή. Κι εκείνο ψυχρά την μετέδιδε. Φτάσαμε στο χωριό. Παντού ερείπια. Σπίτια γκρεμισμένα, μισοκατεστραμένα, με μεγάλες ρωγμές να χάσκουν. Σπίτια γονατισμένα. Αυτοκίνητα καταπλακωμένα. Τα δρομάκια γύρω γεμάτα χαλάσματα. Το καμπαναριό της εκκλησίας είχε σωριαστεί στην πλατεία κι η καμπάνα έμενε κρεμασμένη πάνω σ’ ένα δέντρο. Η μία πλευρά του σχολείου γκρεμισμένη. Φαίνονταν θρανία χτυπημένα, ο πίνακας σπασμένος και χάρτες που κρέμονταν σχισμένοι. Περάσαμε την πλατεία. Εκείνη την ώρα χτύπησε το κινητό του μπαμπά. Το σήκωσε. Ήταν ο κύριος Σταμάτης.

-Είναι καλά, μας είπε ο πατέρας.

Ο παππούς κι η γιαγιά, μας περίμεναν μπροστά απ’ το γκρεμισμένο σπίτι τους.

© 2022 διαδικτυακή δημιουργική γραφή. All rights reserved.