Η φλόγα


Ό,τι δεν αγγίζω
παντοτινά με υποτάσσει…


Η φλόγα τρεμοσβήνει
κρέμεται από το στόμα
Ασήμι και μολύβι - θλιμμένο σύννεφο
σπαρακτική σιωπή
Μυρίζει καμένη σάρκα    
της νύχτας ομοιώματα ‒
πώς να τους μιλήσω;


Ξεφυλλίζω ποιήματα
Συλλογιέμαι
Δεν έχω απαντήσεις
Ελλιπής ή πλήρης η μοναδικότητα
τον νου διχάζει
Τυφλή ανάγκη
Κατάδυση ‒
πώς να σε βρω;


Όνειρο και εφιάλτης
(ακόμα και το τίποτα
είναι υπαρκτό)
και δεν ξυπνώ:
Τα αστέρια ξεριζωμένα
πέτρα γίνονται για να ριζώσουν τα πουλιά
και χώμα, να μην λιγοψυχούν οι παραβάτες
και ποτάμι ν’ ανταμώσουν οι σταυρωμένοι εραστές.

© 2022 διαδικτυακή δημιουργική γραφή. All rights reserved.