Τα χρώματα της νύχτας

Κάτω από τη σιωπή οι μνήμες
ξεφλουδίζουν τα χρώματα και τη νύχτα.


Σπαρακτικά γέρνει το φως.


T’ αποστεωμένα πρόσωπα
φλέγονται από τη βροχή,
αφυδατώνονται ξέπνοα
πετρώνουν  οι κόγχες
πικραμένα, θρηνούν.


Το χώμα σκεπάζει τον αέρα
η μουσική ξαγρυπνά
εξευγενίζει
θρυμματίζει  την απόγνωση.


‒ η ανυπαρξία αποσαφηνίζεται.


Ό,τι περισσεύει, σαν αιώνιο ερώτημα
καυτηριάζει: οι αλλοπαρμένοι το ανέφικτο
κυνηγούν με γυμνότητα.

© 2022 διαδικτυακή δημιουργική γραφή. All rights reserved.